Oostenrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Republik Österreich
Vlag van Oostenrijk Wapen van Oostenrijk
(Details) (Details)
Oostenrijk
Basisgegevens
Officiële landstaal Duits (regionaal ook Sloveens, Kroatisch en Hongaars)[1]
Hoofdstad Wenen
Regeringsvorm Federale republiek
Religie 2001:[1]
73,6% katholiek
4,7% protestants
4,2% moslim
3,5% anders
2% niet nader beschreven
12% geen
Oppervlakte 83.858 km² [2]
Inwoners 8.032.926 (2001)[3]
8.210.281 (2009)[4] (97,9/km² (2009))
Overige
Volkslied Land der Berge, Land am Strome
Munteenheid euro (EUR)
UTC +1 (zomer +2)
Nationale feestdag 26 oktober
Web | Code | Tel. .at | AUT | 43
Voorgaande staten
 Geallieerde bezettingszones in Oostenrijk 1955 (Staatsverdrag)
Topografie
Oostenrijk
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken

Oostenrijk (Duits: Österreich), officieel de Republiek Oostenrijk (Duits: Republik Österreich), is een land in Centraal-Europa. Het land grenst in het westen aan Zwitserland en Liechtenstein, in het noorden aan Duitsland en Tsjechië, in het oosten aan Slowakije en Hongarije en in het zuiden aan Italië en Slovenië.

Oostenrijk ligt in de Alpen en heeft een oppervlakte van 83.858 km², waarvan slechts 32% van het land onder de 500 meter ligt. De hoofdstad is Wenen, dat ook met afstand de grootste stad van het land is. Van de inwoners spreekt het merendeel Duits, dat ook de officiële taal is.

De geschiedenis van Oostenrijk gaat terug tot de Romeinse tijd, maar het huidige Oostenrijk is een overblijfsel van het Keizerrijk Oostenrijk, dat in de 19e eeuw tot de Europese grote mogendheden behoorde. Het land was van 1867 tot 1918 onderdeel van de dubbelmonarchie Oostenrijk-Hongarije en na de kortstondige Republiek Duits-Oostenrijk ontstond in 1919 de Eerste Oostenrijkse Republiek. Na de Duitse annexatie en bezetting in de Tweede Wereldoorlog en de bezetting door de geallieerden in de periode daarna, werd in 1955 Oostenrijk middels het Oostenrijks Staatsverdrag weer zelfstandig en werd de Tweede Oostenrijkse Republiek gevestigd.

Staatkundig gezien is Oostenrijk een federale parlementaire republiek met negen deelstaten. Het staatshoofd is de Bondspresident, de Bondskanselier is het regeringshoofd. Oostenrijk is lid van de Europese Unie, de Verenigde Naties en een groot aantal andere internationale organisaties.

Inhoud

Geschiedenis

1rightarrow.png Zie Geschiedenis van Oostenrijk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat het land door Romeinen, Hunnen, Langobarden, Ostrogoten, Beieren en Franken veroverd en overheerst werd, werden de verschillende hertogdommen in Oostenrijk van de 10e tot de 13e eeuw geregeerd door de Babenbergers. De Babenbergers werden opgevolgd door de Habsburgers, die deze landen tot de 20e eeuw bleven regeren. De Habsburgers breidden hun macht vooral via erfopvolging uit over vele andere landen en werden zo heersers over een grote staatkundige eenheid die de Habsburgse monarchie wordt genoemd.

In 1804 werd het Keizerrijk Oostenrijk uitgeroepen, toen duidelijk werd dat het Heilige Roomse Rijk, waar Oostenrijk deel van had uitgemaakt, ten dode was opgeschreven. In 1848 kwamen de Hongaren in opstand tegen de Oostenrijkse regering. Deze opstand werd neergeslagen, maar na de Oostenrijkse nederlaag tegen Pruisen in de Pruisisch-Oostenrijkse Oorlog werd alsnog een compromis bereikt met de Hongaren. Door deze Ausgleich werd in 1867 het keizerrijk vervangen door de Oostenrijk-Hongaarse dubbelmonarchie. Na de nederlaag in de Eerste Wereldoorlog werd dit opgesplitst in verschillende onafhankelijke landen en bleef Oostenrijk uiteindelijk in zijn huidige vorm over, waarbij Vorarlberg, Burgenland en Karinthië via volksraadplegingen besloten bij Oostenrijk te willen horen.

In 1918 werd Oostenrijk een republiek. Deze republiek Deutschösterreich hield stand tot 1919. Als gevolg van het Verdrag van Saint-Germain werd het land ontbonden en ontstond de Republiek Oostenrijk. Deze Eerste Republiek zou tot 1938 stand houden, hoewel kanselier Engelbert Dollfuss na 1933 als een dictator regeerde. In 1938 werd Oostenrijk geannexeerd door het Derde Rijk (de Anschluss).

Na de nederlaag van de nazi's werd Oostenrijk door de geallieerden bezet tot 1955. Het land werd toen een volledig zelfstandig land onder voorwaarde dat het altijd neutraal zou blijven. Na de ineenstorting van het communisme in Oost-Europa werd Oostenrijk meer betrokken bij de Europese politiek. In 1995 werd het land lid van de Europese Unie en in 2002 voerde het de euro in.

Geografie

1rightarrow.png Zie Geografie van Oostenrijk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Oostenrijk is een binnenstaat, het kent geen kustlijn. Wel heeft het land 2562 kilometer aan landgrenzen, aan de volgende acht landen: Duitsland (784 km), Italië (430 km), Hongarije (366 km), Tsjechië (362 km), Slovenië (330 km), Zwitserland (164 km), Slowakije (91 km) en Liechtenstein (35 km).

De Alpen strekken zich over een groot deel van Oostenrijk uit: driekwart van het land behoort tot dit berggebied. Het natuurschoon van Tirol, Salzkammergut, Innsbruck, de Oostenrijkse Alpen, en de stad Salzburg en de aantrekkelijkheid van Wenen en andere culturele centra hebben Oostenrijk tot een belangrijk Europees toeristencentrum gemaakt.

De hoogste berg in Oostenrijk is de Großglockner met 3797 meter. Andere hoge bergen zijn de Wildspitze (3768 m), de Weißkugel (3739 m), de Großvenediger (3674 m), de Hintere Schwärze (3628 m) en de Similaun (3606 m). In het oosten langs de Donau kenmerkt het landschap zich door glooiende heuvels en vlaktes. Het diepste punt van Oostenrijk is Hedwighof in Burgenland met 114 meter boven zeeniveau.

De belangrijkste twee rivieren zijn de Donau en haar zijrivier de Inn. Buiten de Inn stromen de Herberg, Enns en Mur in de Donau. De Lech is een zijrivier van de Donau. Het grootste meer is het Neusiedler Meer, dat zich bevindt op de grens met Hongarije en op een hoogte van 115 m.

Klimaat

Het heuvelland, de laagvlakten en de dalen hebben een landklimaat. Boven de 1500 meter is een hooggebergteklimaat. Het westelijk deel van het land is beduidend natter dan het oosten. Gebieden aan de zuidkant van de Alpen hebben mediterrane trekjes. De föhnwind is van invloed op het temperatuur en weerverloop.

Grootste steden

1rightarrow.png Zie ook Lijst van steden en plaatsen in Oostenrijk

De enige steden in Oostenrijk met meer dan 250.000 inwoners zijn Wenen en Graz, Wenen is veruit de grootste stad van het land.

   Naam Deelstaat Bevolking       Naam Deelstaat Bevolking
1 Wenen Wenen 1.651.437 11 Steyr Opper-Oostenrijk 39.340
2 Graz Stiermarken 250.099 12 Wiener Neustadt Neder-Oostenrijk 39.208
3 Linz Opper-Oostenrijk 189.343 13 Feldkirch Vorarlberg 31.458
4 Salzburg Salzburg 150.269 14 Bregenz Vorarlberg 28.933
5 Innsbruck Tirol 117.180 15 Leoben Stiermarken 25.804
6 Klagenfurt Karinthië 91.044 16 Wolfsberg Karinthië 25.301
7 Wels Opper-Oostenrijk 58.862 17 Klosterneuburg Neder-Oostenrijk 24.797
8 Villach Karinthië 57.925 18 Baden bei Wien Neder-Oostenrijk 24.502
9 Sankt Pölten Neder-Oostenrijk 49.869 19 Krems Neder-Oostenrijk 23.713
10 Dornbirn Vorarlberg 44.809 20 Traun Opper-Oostenrijk 23.470

Zie ook

Bestuurlijke indeling

Deelstaten (Bundesländer) met hoofdstad

1rightarrow.png Zie Deelstaten van Oostenrijk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Austria states german.png
  1. Wenen (Wien) - Wenen
  2. Burgenland - Eisenstadt
  3. Karinthië (Kärnten) - Klagenfurt
  4. Salzburg - Salzburg
  5. Neder-Oostenrijk (Niederösterreich) - Sankt Pölten
  6. Stiermarken (Steiermark) - Graz
  7. Tirol - Innsbruck
  8. Vorarlberg - Bregenz
  9. Opper-Oostenrijk (Oberösterreich) - Linz

Bevolking

-- HET DUITSE TAALGEBIED--
De verspreiding van het Duits in West- en Midden-Europa

Taal

88,6% van de Oostenrijkers gebruikt het Duits als eerste taal en het Duits is tevens in het hele land een officiële taal. Daarnaast spreekt 2,3% Turks, 2,2% Servisch en 1,6% Kroatisch. Het Kroatisch is samen met het Hongaars en Duits, een officiële taal in Burgenland. In Karinthië is daarnaast ook het Sloveens een extra officiële taal. [1]

Religie

Katholieke bisdommen in Oostenrijk sind 1968

Volgens de volkstelling van 2001 was in dat jaar 73,6% van de Oostenrijkers geregistreerd als katholiek. [1] Daarnaast was 4,7% protestant (vnl. luthers), 4,2% moslim, hing 3,5% andere religies aan en had 12% geen religie [1].

De Katholieke Kerk telt in Oostenrijk twee kerkprovincies: de Kerkprovincie Salzburg (Aartsbisdom Salzburg en de bisdommen Feldkirch, Graz-Seckau, Gurk-Klagenfurt, Innsbruck) en de Kerkprovincie Wenen (Aartsbisdom Wenen en de bisdommen Eisenstadt, Linz, Sankt Pölten), één bisdom onder rechtstreeks gezag van de Heilige Stoel (de Abdij Wettingen-Mehrerau) en het Militair Ordinariaat.

In 1933 werd de verhouding tussen de Katholieke Kerk en de staat geregeld in een concordaat. Dit concordaat werd buiten werking gesteld na de aansluiting bij Duitsland maar in 1957 in principe opnieuw erkend en daarna op verscheidene punten herzien en aangevuld.

Historisch verloop grootste religieuze groeperingen in Oostenrijk [5]
jaar bevolking katholieken  % luthers (evangelische kirche)  % Islam  % ongelovig  %
1951 6.933.905 6.170.084 89,0 % 429.493 6,2% - - 264.014 3,8%
1961 7.073.807 6.295.075 89,0 % 438.663 6,2% - - 266.009 3,8%
1971 7.491.526 6.548.316 87,4 % 447.070 6,0% 22.267 0,3% 321.218 4,3%
1981 7.555.338 6.372.645 84,3 % 423.162 5,6% 76.939 1,0% 452.039 6,0%
1991 7.795.786 6.081.454 78,0 % 338.709 5,0% 158.766 2,0% 672.251 8,6%
2001 8.032.926 5.915.421 73,6 % 376.150 4,7% 338.988 4,2% 963.263 12,0%
2008 8.350.000 5.579.493 [6] 66,8 % 328.346[7] 3,9% -
2009 8,376,761[8] 5,530,000[9] 66.0 % 325.314[10] 3,9 % -

Volgens meer recente statistieken van de Oostenrijkse Katholieke Kerk waren er 5,662 miljoen katholieken in 2005.[11] Net als in andere landen in Europa daalt het aantal christenen, volgens de Oostenrijkse Katholieke Kerk waren er in 2009 nog 5,53 miljoen katholieken terwijl er 8 jaar eerder in 2001 nog bijna 400 duizend meer waren, een afname met 50 duizend per jaar. Ook in 2009 nam het aantal katholieken met circa 50 duizend af.

In het bisdom Wenen is het aantal katholieken in 2008 gedaald naar 51 % van de bevolking (1,315.545 op een totale bevolking van 2,563.580).

De zondagse kerkgang is in 2008 gedaald naar 698.527 deelnemers (8 % van de totale bevolking) [12].

Ook het lutheranisme - de tweede veel kleinere kerk van Oostenrijk- loopt terug, tussen 2001 en 2008 nam het aantal lutheranen af met 50.000 - van 5 naar 4 % van de oostenrijkse bevolking.

Het lutheranisme boekte in de 16e eeuw in het tegenwoordige Oostenrijk grote successen, maar werd door de Katholieke Reformatie grotendeels teruggedrongen. In 1861 kregen de protestanten door het zogenaamde Protestantenpatent gelijke rechten als de katholieken. In 1925 sloten de luthersen en gereformeerden zich aaneen tot de Evangelische Kirche Augsburgischen und Helvetischen Bekentnisses Oesterreich met aan het hoofd ervan een bisschop. De Protestantenwet van 1961 verleende aan de Evangelische Kirche volledige autonomie en de garantie van financiële steun van staatswege.

Immigratie

Sinds 1945 bood Oostenrijk onderdak aan bijna twee miljoen vluchtelingen van elders uit Europa, hoewel veel van deze vluchtelingen op doortocht naar andere streken zijn gegaan. In 1996 waren ongeveer driehonderdduizend arbeidskrachten van buitenlandse oorsprong. [bron?].

Demografie

Onderstaande cijfers zijn schattingen voor 2008, met uitzondering van waar aangegeven. [1]

Leeftijdsstructuur:
– 0-14 jaar: 14,8% (man 621.326; vrouw 592.131)
– 15-64 jaar: 67,5% (man 2.783.531; vrouw 2.753.389)
– 65 jaar en ouder: 17,7% (man 599.415; vrouw 855.741)
Gemiddelde leeftijd: 41,7 jaar
– mannen: 40,7 jaar
– vrouwen: 42,8 jaar
Bevolkingstoename: 0,064%
Geboortecijfer: 8,66 geboortes per 1000 inwoners
Sterftecijfer: 9,91 sterfgevallen per 1000 inwoners
Netto migratiesaldo: 1,88 migranten per 1000 inwoners
Verhouding van geslacht: 0,95 man per vrouw mannelijk/vrouwelijk (2003)
– bij geboorte: 1,05 man per vrouw
– onder 15 jaar: 1,05 man per vrouw
– 15-64 jaren: 1,01 man per vrouw
– 65 jaar en ouder: 0,7 man per vrouw
Bevolkingsontwikkeling
Zuigelingssterftecijfer: 4,48 sterfgevallen per 1000 levende geboorten
– vrouwen: 3,44 sterfgevallen per 1000 levende geboorten
– mannen: 5,48 sterfgevallen per 1000 levende geboorten
Levensverwachting (bij geboorte): 79,36 jaar
– mannen: 76,46 jaar
– vrouwen: 82,41 jaar
Aantal geboortes per vrouw: 1,38 geboren kinderen per vrouw
HIV/AIDS: 0,3% (2003)
HIV/AIDS - sterfgevallen: minder dan 100 (2003)

Cultuur

Bezienswaardigheden

Musea

Muziek

Er worden in Oostenrijk ieder jaar diverse festivals en concertseries georganiseerd. Regelmatig wordt hier ook door internationale groepen aan deelgenomen. Dit samen met de toeristische aantrekkelijkheid van Oostenrijk maakt dat dit land een geliefde bestemming is voor bijvoorbeeld koren uit allerlei landen.

Eten en drinken

1rightarrow.png Zie Oostenrijkse keuken voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In Oostenrijk wordt veel vlees gegeten, zoals de bekende schnitzel. De Oostenrijkse keuken is in eerste instantie een boerenkeuken, vrij zwaar en weinig geraffineerd. Na een soepje (al dan niet met noedels) vooraf volgt standaard een flink stuk vlees, in het algemeen geserveerd met een eenvoudige koolsalade, tomaten, sperziebonen of gemengde salade of de bekende aardappelsalade. Ook goulash kent variaties, van vlees, kip of worst met aardappels. Ook kent Oostenrijk de bekende Wiener Kaffee met Apfelstrudel of Sachertorte.

Sport

Favoriete sporten in Oostenrijk zijn de wintersporten zoals skiën, snowboarden, langlaufen, rodelen, schansspringen, schaatsen en curling. Ook voetbal is in Oostenrijk een veelbeoefende sport. In 2008 was Oostenrijk, samen met Zwitserland, gastland van het Europese Kampioenschap Voetbal.

Zie ook

Onderwijs

Er zijn universiteiten in Wenen, Salzburg, Innsbruck, Graz, Klagenfurt, Linz, Leoben en Krems an der Donau.

Economie

1rightarrow.png Zie Economie van Oostenrijk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Jaknikkers in een olieveld bij Matzen

De bosbouw, de veehouderij, en de zuivelproductie zijn overwegend geconcentreerd in de alpiene provincies; Vorarlberg heeft een oude textielindustrie. Ongeveer 5% van de bevolking is actief in (meestal kleinschalige) landbouw. Het land is bijna zelfvoorzienend in termen van voedselproductie. In Opper- en Neder-Oostenrijk en in Burgenland overheerst de landbouw: de belangrijkste gewassen zijn aardappels, suikerbieten, fruit, gerst, rogge en haver.

De productie is divers en vertegenwoordigt ongeveer 35% van het bruto nationaal product. Meer dan de helft van de industrieën is geconcentreerd in het bassin van Wenen; Linz, Steyr, Graz, Leoben, Innsbruck en Salzburg zijn de andere belangrijkste industriële centra. Veel van de industrieën van het land werden genationaliseerd na de Tweede Wereldoorlog, samen met de grootste handelsbanken. De belangrijkste vervaardigde producten zijn machines, voertuigen, ijzer en staal, levensmiddelen, elektrische producten, textiel, chemische producten en kantoorproducten. Vele mineralen noodzakelijk voor de industrie (grafiet, ijzer, magnesium, koper, zink en bruinkool) worden gevonden in Oostenrijk. Het land heeft ook reserves van aardolie, aardgas, zout en uranium en is rijk aan hydro-elektrische energie. De laatste jaren is de dienstensector, waaronder een groot bankwezen, belangrijk voor de economie van Oostenrijk geworden. In deze sector zijn nu meer dan de helft van het aantal arbeidskrachten van de natie actief. De belangrijkste handelspartners zijn Duitsland, Italië, Oost-Europa, Japan en de Verenigde Staten.

Een belangrijke bron van inkomsten is het wintertoerisme in de vele skigebieden. In de zomer wordt er in het Alpengebied veel gewandeld en wordt aldaar veelvuldig de klimsport beoefend.

Overheid en politiek

1rightarrow.png Zie Overheid van Oostenrijk voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Oostenrijk wordt geregeerd onder de herziene grondwet van 1929. Het land is een republiek met een gemengde presidentieel-parlementaire regeringsvorm. De president, die door stemming voor een termijn wordt gekozen van zes jaar, benoemt de eerste minister. Het kabinet, dat door de eerste minister wordt geleid, is verantwoording schuldig aan de Nationalrat van het parlement, dat algemeen volgens evenredige vertegenwoordiging wordt gekozen. De Bundesrat wordt gekozen door de provinciale assemblage.

De huidige president is Heinz Fischer; regeringsleider is bondskanselier Werner Faymann. De drie belangrijke partijen zijn de Sociaaldemocratische partij SPÖ, de partij van de conservatieven ÖVP en de FPÖ, tot april 2005 de partij van wijlen neopopulist en uiterst rechtse Jörg Haider. In april 2005 is deze partij uiteengevallen in de uiterst-rechtse FPÖ en de mildere BZÖ. Andere partijen zijn de Grünen (de Groenen), KPÖ (communisten), LiF (liberalen) en de SLP (uiterst links).

Oostenrijk is een bondsstaat en is bestuurlijk onderverdeeld in 9 deelstaten of Bundesländer.

Verkeer en vervoer

Voor het berijden van Oostenrijkse snelwegen en enkele andere wegen is aankoop van een tolvignet verplicht. Het land kent vele bergpassen, waarvan een groot deel in de winter als gevolg van sneeuwval wordt afgesloten voor het verkeer. Er is circa 133.361 kilometer wegennet. Het spoorwegennet heeft een lengte van circa 6024 kilometer.

Verder zijn er internationale luchthavens in Wenen, Linz, Salzburg, Graz, Klagenfurt en Innsbruck.

In de bergen zijn diverse kabelbanen om naar boven te gaan die voornamelijk gebruikt worden in de winter om skigebieden te bereiken en in de zomer om te wandelen.

1rightarrow.png Zie ook: Lijst van Oostenrijkse autosnelwegen
1rightarrow.png Zie ook: Lijst van Oostenrijkse bergpassen
1rightarrow.png Zie ook: Oostenrijks kenteken

Media

In Oostenrijk zenden de omroepen ORF en Austria Television radio- en televisieprogramma's uit gericht op de Oostenrijkse bevolking.

Radio